หน้าหลัก ธรรมะออนไลน์ เรียงตามอริยสัจสี่ และพระอาจารย์
Search:
หน้าแรก : หมวดธรรมออนไลน์

“..... บุคคลที่ยังมีตัณหา มานะ ทิฎฐิ อาศัยอยู่ ย่อมมีความหวั่นไหว
ความหวั่นไหวย่อมไม่มี แก่บุคคลที่ไม่มีตัณหา มานะ และทิฎฐิอาศัยอยู่
เมื่อความหวั่นไหวไม่มี ย่อมมี ความสงบระงับ
เมื่อมีความสงบระงับ ย่อมไม่มีความเพลิดเพลิน ความมาความไปก็ไม่มี
เมื่อจุติและอุบัติไม่มี โลกนี้และโลกหน้า และระหว่างโลกทั้ง ๒ ก็ไม่มี
นี้แหละเป็นที่สุดแห่งทุกข์”

หนังสือ พระพุทธศาสนาจากพระโอษฐ์
รองศาสตราจารย์แสง จันทร์งาม



อริยสัจสี่ :: [สมาธิ (ทำความดี) วิธีแบบแผน]
ที่ พระอาจารย์ ชื่อเรื่อง ชื่อแผ่น คลิกฟัง
1พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)กรรมฐานที่ใช้ในการเจริญสมถภาวนา ๑๑.๒๒จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
2พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)ผลสำเร็จของการเจริญจิตภาวนา การละนิวรณ์ สมาธิ ๓ อย่าง ๑๒.๑๖จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
3พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)สมาทานศีล อธิษฐาน แผ่เมตตา มรณสติ ระลึกถึงบุญ ข้อห้าม ๔๑.๔๒จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
4พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)เลือกหาที่สัปปายะ ๗.๓๕จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
5พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๑๐๑-จากจิตวิทยาสู่จิตภาวนา ๗๘.๑๘จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
6พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๒๐๑-ตำแหน่งของข้อปฏิบัติทางจิตใจในระบบพระพุทธศาสนา ๑๐๑.๔๘จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
7พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๓๐๑-ความสัมพันธ์ระหว่างจิตภาวนากับปัญญาภาวนา ๘๔.๕๘จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
8พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๔๐๑-บุพภาคของการเจริญภาวนา ๑๒.๐๗จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
9พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๔๐๒-ปลิโพธ ๑๐.๔๖จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
10พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๔๐๓-เข้าหากัลยาณมิตร เรียนกรรมฐานกับพระอาจารย์ ๑๑.๒๕จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
11พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๔๐๕-พิธีสมาทานกรรมฐาน ๘.๔๙จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
12พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๕๐๑-พิธีสมาทานกรรมฐาน คุณพระรัตนตรัย ๑๓.๓๔จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
13พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๖๐๑-ความหมายของภาวนา กรรมฐาน อารมณ์ ๑๙.๕๕จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
14พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๖๐๓-กรรมฐาน๔๐ ๕๕.๓๐จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
15พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๗๐๑-เกณฑ์ในการเลือกกรรมฐาน ๕.๔๙จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
16พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๗๐๒-จริต๖และหลักการดูจริต ๑๒.๓๖จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
17พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๗๐๓-การเลือกกรรมฐานโดยพิจารณาให้เหมาะกับจริต ๗.๕๘จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
18พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๗๐๔-ขีดขั้นของความสำเร็จที่กรรมฐานจะให้ได้ ๙.๒๔จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
19พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๗๐๖-สมาบัติ ๘ อภิญญา ๖ ๑๙.๒๙จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
20พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)๐๗๐๗-ความก้าวหน้าหรือขั้นตอนในการปฏิบัติ นิมิต ๓ ภาวนา ๓ ขั้น ๒๒.๑๓จากจิตวิทยา สู่จิตภาวนา ฉบับแยกหมวดธรรม
         
หน้า   1
 

ย้อนกลับ

ฟังธรรมะบรรยาย
(มากกว่า ๔,๐๐๐ ไฟล์)

อ่านพระไตรปิฎก
(คัมภีร์สำคัญทางพุทธศาสนา)
อ่านหนังสือธรรมะออนไลน์
(โดยพระเกจิอาจารย์ชื่อดัง)
วิธีปฏิบัติธรรม
(ธรรมะภาคปฏิบัติ)

จุดมุ่งหมายสูงสุดของพระพุทธศาสนา
     จุดหมายสูงสุด ของพระพุทธศาสนา พึงบรรลุได้ด้วยความสุขหรือด้วยข้อปฏิบัติที่มีความสุข มิใช่บรรลุด้วยความทุกข์ หรือด้วยข้อปฏิบัติที่เป็นทุกข์
      ผู้ปฏิบัติจะต้องไม่ติดใจหลงไหลในความสุขที่เกิดขึ้นแก่ตน ไม่ปล่อยให้ความสุขที่เกิดขึ้นนั้น ครอบงำ
        จิตใจของตน ยังมีจิตใจเป็นอิสระ สามารถก้าวหน้าไปในธรรมเบื้องสูง ต่อๆ ไป จนบรรลุความเป็นอิสระ
        หลุดพ้นโดยบริบูรณ์
      ซึ่งเมื่อบรรลุจุดหมายนั้นแล้ว ก็สามารถเสวยความสุขที่เคยเสวยมาแล้ว โดยที่ความสุขนั้น ไม่มีโอกาส
        ครอบงำจิตใจ ทำให้ติดพันหลงไหลได้เลย
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)

หลักแห่งพระพุทธศาสนาโดยสรุป
     พุทธศาสนาคือวิชาและระเบียบปฏิบัติ เพื่อให้รู้สิ่งทั้งปวงถูกต้องตามที่เป็นจริงว่าอะไรเป็นอะไร สิ่งทั้งปวง มีสภาพตามที่เป็นจริง คือ ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวหรือของตัว ; แต่สัตว์ทั้งหลายยังหลงรัก หลงยึดติดสิ่งทั้งปวง เพราะอำนาจของการยึดมั่นที่ผิด ในพุทธศาสนามีวิธี ปฏิบัติเรียกว่า ศีล สมาธิ ปัญญา เพื่อใช้เป็นเครื่องมือ ตัดการติดการยึดมั่นนั้นเสีย อุปาทาน การยึดมั่นนั้นมีสิ่งที่ลงเกาะหรือจับยึด คือ ขันธ์ทั้งห้า คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ
      เมื่อรู้จักขันธ์ทั้งห้า ตามที่เป็นจริง ก็จะสามารถเข้าใจสิ่งทั้งปวงจนถึงกับเบื่อหน่ายคลายความอยาก ไม่ยึดอะไร ติดอะไร และเราควรจะมีชีวิตอยู่อย่างที่เรียกว่า "เป็นอยู่ชอบ" คือให้ วันคืนเต็มไปด้วยความปีติ ปราโมทย์ อันเกิดมาจากการกระทำที่ดีที่งามที่ถูกต้องอยู่เป็นประจำ แล้วระงับความฟุ้งซ่าน เกิดสมาธิ เกิดความเห็นแจ้งได้เรื่อยๆ ไป จนกระทั่งเกิดความเบื่อหน่าย ความคลายออก ความหลุดพ้น และนิพพานได้ตามความเหมาะสมของสิ่งแวดล้อม
      ถ้าเราจะรีบเร่งทำให้ได้ผลเร็วขึ้น ก็มีแนวปฏิบัติที่เรียกว่า วิปัสสนาธุระ เริ่มตั้งแต่มี ความประพฤติบริสุทธิ์ มีใจบริสุทธิ์ มีความเห็นบริสุทธิ์ เรื่อยขึ้นไปจนถึงมีปัญญา คือความเห็นแจ้งบริสุทธิ์ ในที่สุดก็จะตัดกิเลสที่ผูกมัดคนให้ติดอยู่กับวิสัยโลกออกเสียได้ เรียกว่า การบรรลุมรรคผล
ท่านพุทธทาสภิกขุ : คู่มือมนุษย์



สงวนลิขสิทธิ์โดย ธรรมะพีเดีย.คอม
เว็บไซต์นี้จัดทำขึ้นเพื่อเผยแผ่พุทธศาสนา โดยไม่มุ่งหวังผลทางพาณิชย์
อนุญาตให้นำไปเผยแผ่เพื่อสืบต่อพุทธศาสนาได้ตามกุศลเจตนา

www.thammapedia.com
( ศูนย์เผยแผ่พระพุทธธรรม )
Copyright © 2008 ALL RIGHTS RESERVED
 
 
หน้าหลัก